Home - Weetjes - Legendes

Legendes

De legende van de Pyreneeën

Lang geleden heerste Tubal over het Iberische schiereiland. De slechtste van alle monstergoden, Geryon, veroverde van hem de kroon en wilde regeren over het schiereiland. Aangezien Geryon prinses Pyrene,Tubals dochter, wilde bezitten vluchtte zij uit angst weg en verborg zich op een berg in een streek tussen Spanje en Frankrijk.
Geryon stak de berg in brand met de bedoeling haar te doden. De vlammen waren zo hevig dat ze ontaardden in vuurstromen die van de berg naar beneden kwamen en alle leven op hun weg verschroeiden. Een gigantische zwarte rookwolk steeg hoog op in de hemel en was van zeer ver te zien.
Herakles, die in de buurt was voor het uitvoeren van zijn tiende opdracht, merkte de rookwolk op, ging erop af en hoorde het gehuil en wanhopige roepen van de prinses. Haar tranen creëerden de bergmeren. Hij stak zijn hand in de vuurzee en probeerde haar te redden. De prinses had nog net de tijd om hem haar verhaal te vertellen, waarna ze stierf.
Herakles was zo onder de indruk van de mooie prinses en haar verhaal dat hij rond het dode lichaam een mausoleum begon te bouwen. Hij stapelde alle stenen en rotsen die hij in de buurt kon vinden op elkaar. Het resultaat was een bergketen die hij doopte met de naam 'Pyreneeën', ter nagedachtenis aan prinses Pyrene.

De legende van de Tres Serores

De legende gaat over 3 Moorse prinsessen die ontsnapte uit de moskee Aljafería in Zaragoza. De koning Mohamed werd kwaad en stuurde zijn beste mannen om ze te zoeken. Slechts 1 kon hun spoor volgen. De prinsessen waren ondertussen al op de weg naar Frankrijk. Daar werden ze echter gewaarschuwd dat er veel sneeuwval zou komen. Dit advies negeerde ze en ze werden verrast door de sneeuw en stierven ineengedoken aan de oevers van de rivier de Cinca. Er viel zo veel sneeuw dat ze gevormd werden tot drie zuster bergen.

De legende van de Monteperdido – verloren berg

Er was eens een tijd dat er op deze plek nog geen bergen aanwezig waren maar wel uitgestrekte weilanden waar de herders hun schapen naar toe namen.
Een van deze herders zat rustig op een steen met zijn zakmes in een buxus tak te kerven. Een arme, slecht geklede bedelaar kwam naar hem toe en vroeg aan de herder of hij nog een stuk brood voor hem had, want hij had al een lange tijd niet meer gegeten. De herder, met een hart van steen, antwoorden van nee.  De bedelaar bleef volhouden maar de herder reageerde telkens kwader en zei tegen de bedelaar dat hij zelf ook honger had. Uiteindelijk ging de herder verder met zijn buxus tak terwijl de bedelaar tevergeefs bleef aandringen.
Enige tellen later was de vallei volledig in de mist gehuld en konden ze geen hand voor ogen meer zien. De herder werd bang en wilde zijn vee bijeendrijven maar dit was volstrekt onmogelijk. Alles was in de mist verdwenen. De  donderwolken veranderde in een immense regenval, die de herder en de bedelaar opslokten; niemand heeft hen daarna nog gezien.

De bewoners zeggen dat precies op de plek waar de herder en bedelaar verdwenen een nieuwe berg verscheen van steen en ijs. Zonder twijfel de meest indrukwekkende en gevaarlijkste van de Pyreneeën. Het was de straf voor deze herder om San Antonio een stuk brood te ontzeggen. Zoals gezegd word, als de herder geen naastenliefde geeft dan zal hij zich verliezen door gierigheid en daar zal een grote berg verschijnen, zo groot als het gebrek aan naastenliefde. Daardoor is de Monteperdido alleen van steen en ijs, zoals het hart van de herder.